Een vraag die mij af en toe wordt gesteld is:
“Anne, waarom date je zelf eigenlijk niet met mannen van Tijdloze Liefde?”

Een begrijpelijke vraag. Tenslotte heb ik Tijdloze Liefde zelf opgericht en ontmoet ik regelmatig mannen en vrouwen die hier op zoek zijn naar liefde, verbinding of gewoon een bijzonder contact. Ik spreek mensen persoonlijk, maak kennis met leden en hoor hun verhalen. Dus ja… waarom zou ik dan zelf niet iemand tegenkomen binnen mijn eigen platform?

Het antwoord is eigenlijk heel eenvoudig: ik wil mijn zakelijke en privéleven bewust gescheiden houden.

Tijdloze Liefde betekent veel voor mij. Het is niet zomaar een datingsite die ik ooit ben begonnen. Het is ontstaan vanuit mijn eigen overtuiging dat liefde niet in een hokje hoeft te passen. Dat mensen elkaar mogen ontmoeten zonder oordeel,
zonder dat leeftijd, levensstijl of de verwachtingen van anderen bepalen wat wel of niet mogelijk is.

Juist omdat ik er zo persoonlijk bij betrokken ben, vind ik het belangrijk om ook mijn eigen grens te bewaken.

Kennismaken? Zeker.
Ik sta absoluut open voor contact en kennismaking. Sterker nog, ik vind het één van de leukste kanten van mijn werk om mensen te ontmoeten en te ontdekken wie er achter een profiel zit.

Ik spreek soms af met een man van Tijdloze Liefde om gewoon eens koffie te drinken en te praten. Wat zoekt hij eigenlijk?
Waar staat hij in het leven? Wat betekent verbinding voor hem? En wat hoopt hij hier te vinden?

Dat zijn waardevolle gesprekken. En soms ontstaat er een mooie klik in het gesprek, een gevoel van herkenning of gewoon een prettig contact.

Maar voor mij blijft het bij die kennismaking.

Niet omdat ik denk dat iemand van Tijdloze Liefde geen leuke partner zou kunnen zijn. Integendeel. Er zitten ontzettend veel interessante mensen tussen.

Maar zodra ik als oprichter een persoonlijke relatie zou aangaan met iemand die via mijn platform bij mij terecht is gekomen, kunnen werk en privé heel gemakkelijk door elkaar gaan lopen. En dat wil ik niet.

Ik wil vrij kunnen blijven kijken naar mijn eigen platform
Als oprichter wil ik eerlijk kunnen blijven kijken naar wat er binnen Tijdloze Liefde gebeurt. Ik wil kunnen luisteren naar leden, vragen kunnen stellen, soms kritisch kunnen zijn en beslissingen kunnen nemen vanuit wat ik belangrijk vind voor de community.

Daarvoor is het belangrijk dat ik niet tegelijkertijd persoonlijke belangen heb binnen diezelfde community.

Ik wil bovendien dat iemand die met mij contact zoekt, zich vrij voelt om zichzelf te zijn. Zonder dat er ergens de gedachte kan ontstaan: “Zou Anne misschien ook iets van mij willen?”

Dat past simpelweg niet bij de rol die ik voor mezelf heb gekozen.

En misschien is dat juist wel mooi
Ik geloof namelijk dat liefde niet maakbaar is.

Je kunt een plek creëren waar mensen elkaar kunnen ontmoeten. Je kunt zorgen voor een bepaalde sfeer, voor respect, openheid en ruimte om jezelf te laten zien. Je kunt mensen aanmoedigen om verder te kijken dan een foto of een standaardprofiel.

Maar uiteindelijk bepaal je niet waar een ontmoeting naartoe gaat.

Daarom vind ik het ook mooi om zelf aan de zijlijn te staan. Om mensen bij elkaar te brengen, hun verhalen te horen en soms te zien dat er iets moois ontstaat.

Ik hoef niet zelf mee te doen aan iedere ontmoeting om in de liefde te geloven.

Misschien is dat wel één van de mooiste dingen van Tijdloze Liefde.

Ik heb deze plek niet gemaakt om zelf iemand te vinden.
Ik heb haar gemaakt omdat ik geloof dat mensen elkaar mogen vinden.

Zonder oordeel.
Zonder haast.
Zonder hokjes.

En misschien is dat precies waar Tijdloze Liefde voor mij over gaat: ruimte creëren voor liefde, zonder zelf te hoeven bepalen waar die liefde terechtkomt.